07.05.2011 Interview met regisseur Rebecca Cammisa: Ieder kind heeft zijn eigen American Dream

‘Let’s ride the beast! I’m flying with my friend!’ roept de 14-jarige Kevin in Which Way Home van Rebecca Cammisa uitgelaten, terwijl hij met gespreide armen bovenop een goederentrein naar Mexico staat. Hij is één van de tienduizend kinderen die jaarlijks vanuit Midden- en Zuid Amerika de Verenigde Staten proberen te bereiken.

‘Ik maakte me steeds kwader over de anti-immigratiesentimenten in de Amerikaanse nieuws-shows’, vertelt regisseur Rebecca Cammisa. Kwaad genoeg om zeven jaar lang te werken aan de totstandkoming van de documentaire Which Way Home, waarin ze een onderbelichte kant van de immigratiestroom naar Amerika aan de kaak stelt. ‘Jaarlijks ondernemen duizenden kinderen een levensgevaarlijke tocht door Mexico richting de Verenigde Staten’, aldus Cammisa. ‘Niet zelden vinden ze onderweg de dood, op of onder een goederentrein of in de woestijn, worden ze beroofd of verkracht, of vallen ze in handen van corrupte politie of mensensmokkelaars.’

Naast een Emmy (en een Oscarnominatie) won Which Way Home de Dirk Vandersypen Award, omdat ‘de film een schrijnende situatie toont om er iets aan te kunnen veranderen’, aldus het juryrapport. Die award wordt vandaag aan haar uitgereikt op het LAFF. Cammisa: ‘Het gewonnen geldbedrag komt ten goede van de geportretteerde kinderen, aan wie ook via de website van de film geld gedoneerd kan worden.’ Maar het bereik van de film is groter. De vrouw van de president van Mexico overhandigde Michelle Obama de dvd tijdens de G20 en ook het hoofd van de immigratiedienst van de VS zag de film. ‘Maar dat is niet het belangrijkste,’ vindt Cammisa. ‘De film wordt ook vertoond op plattelandsscholen in de gebieden waar de immigranten vandaan komen, om ouders en kinderen op de gevaren te wijzen.’

Ze zich vraagt zich echter af of het hen tegenhoudt. ‘Elk kind dat we onderweg tegenkwamen, joeg zijn persoonlijke American Dream na. Voor Kevin hield die in: geld verdienen voor een huis voor zijn moeder, zodat hij haar van haar gewelddadige man kon verlossen.’ Een tamelijk volwassen droom voor een kind. Hoewel, Kevin wil naar Manhattan. Cammisa weet waarom: ‘Hij zag in Honduras in een film hoe Spiderman tussen de wolkenkrabbers van Manhattan sprong.’ Toch veranderde de film zijn leven.‘Kevin slaagde er tijdens een tweede poging in de VS te bereiken en de advocaat die hij dankzij Which Way Home verkreeg wist – bij grote uitzondering – succesvol asiel voor hem aan te vragen. Hij hoopt op adoptieouders.’ Toen hij eerder terugkeerde naar ‘huis’ trof hij een stiefvader die hem liever afgevoerd zag worden op een goederentrein. En dus vertrok hij weer.

Which Way Home? Die vraag is niet eenvoudig te beantwoorden. En dat is ook niet Cammisa’s doel. ‘Ze wil enkel laten zien wat “is”. Ze is zo integer en waarachtig. Dat wilde ik je nog laten weten,’ vertrouwt producent Savannah Boucher me aan het einde van het gesprek nog toe. Het was niet nodig geweest. Cammisa’s film spreekt voor haar, in pijnlijk heldere, maar liefdevolle taal.

-Sarah Oortgijs-

Zaterdag 8 mei wordt de Dirk Vandersypen Award uitgereikt aan Rebecca Cammisa bij de FilmExtra Which Way Home.