Gasten
Fernando Pérez wordt gezien als Cuba’s meest gerenommeerde filmmaker van dit moment. Hij presenteert zijn nieuwste film José Marti: El Ojo del Canario op het LAFF. Hij is bekend van het veelgeprezen La Vida es Silbar, en van Suite Habana die wordt gezien als de beste Cubaanse film van de laatste decennia. Fernando Perez en zijn vrouw Claudia Aleman waren ook te gast bij het LAFF in 2007. Hij won toen met zijn film Madrigal de Latin Angel Jury Award.
Fernando Pérez kan wegens ziekte helaas niet aanwezig zijn.
Matías Bize’s nieuwste film La Vida de Los Peces is de openingsfilm van het 7e LAFF. Hiermee won hij de Goya-Award Beste Spaanstalige film 2011 en de film was ook de Chileense Oscar-inzending. De jonge filmmaker heeft nu vier speelfilms op zijn naam staan, waarvan er al twee eerder op het LAFF te zien waren, Lo Bueno de llorar (2007) en En la Cama (winnaar Jury Latin Angel Award, 2006). De jonge Chileense filmmaker werd door Cahiers du Cinéma uitgeroepen tot 'de meest veelbelovende filmmaker uit Chili'. Het LAFF vertoont in samenwerking met EYE Film Instituut Nederland een retrospectief van al Bize’s films.
Rebecca Cammissa is speciaal op het LAFF voor de uitreiking van de Dirk Vandersypen Award 2011 voor haar film Which Way Home. Deze documentaire over kinderen die de grens tussen Mexico en de Verenigde Staten oversteken won wereldwijd vele prijzen, waaronder de Directors Award op Sundance, en werd genomineerd voor een Oscar.
Patricio Guzmán is de bekendste Chileense documentairemaker. Na de militaire coup van Pinochet in 1973 vluchtte hij naar Cuba waar hij drie jaar werkte aan La Batalla de Chile (LAFF 2007). Deze getuigenis van de strijd voor een rechtvaardige socialistische samenleving in de jaren '70 ging heel de wereld rond. Zijn films kenmerken zich door zijn kritische blik op de recente geschiedenis van zijn geboorteland Chili zoals Salvador Allende (LAFF 2006) en Le Cas Pinochet (LAFF 2008). Hij kwam uiteindelijk als balling in Frankrijk terecht en woont daar nog altijd. In zijn films onderzoekt en bevraagt hij de recente geschiedenis van zijn geboorteland Chili. Hij presenteert op het LAFF zijn nieuwste film Nostalgia de la Luz.
Koen Suidgeest werkte bij verschillende televisieprogramma’s als producer, schrijver en verslaggever en maakte korte docu’s. Hij woont sinds 1999 in Madrid, en in 2010 maakte hij zijn eerste lange documentaire, Karla’s Arrival. Hiervoor volgde hij achttien maanden in Managua een straatmeisje dat zwanger is en op straat voor haar baby probeert te zorgen.
Florence Jaugey’s speelfilmdebuut La Yuma is de eerste speelfilm uit Nicaragua in twintig jaar. De Franse filmmaakster woont al jaren in Mexico en Nicaragua en startte hier in 1990 samen met de Nicaraguaanse filmmaker Frank Pineda haar eigen productiebedrijf. Ze maakte veel korte documentaires, waarvan haar Cinema Alcázar in 1998 de Zilveren Beer won op het Berlijn Film Festival 1998.
De Guatemalteekse Sergio Ramirez debuteert met zijn speelfilm Distancia. Eerder maakte hij een korte film en een documentaire. Distancia is gebaseerd op een waargebeurd verhaal over een vader die zijn tijdens de burgeroorlog ontvoerde dochter na twintig jaar opzoekt.
Carlos Santos is een bekende Spaanse acteur. Hij maakte voornamelijk naam met zijn rol van José Luis Povedilla in de Spaanse televisieserie Los hombres de Paco, maar is in meerdere films en televisieseries te zien. Hij is op het LAFF te gast om Tambien la lluvia te presenteren waarin hij te zien is als acteur.
Ivan Nogales is de oprichter van (COMPA (Comunidad de Productores en Artes), een cultureel-educatief centrum voor straatkinderen en probleemjongeren. Nogales presenteert op het LAFF tijdens La Noche de Hivos de workshopfilms van vrouwen uit de Andes, gemaakt tijdens de Mobiele Cinema Tour.
Karina Avellan is sinds 2005 werkzaam als algemeen coördinator en is verantwoordelijk voor de communicatie bij CINERGIA (Fondo de Fomente al Audiovisual de Centroamérica y Cuba), een filmfonds dat de Midden-Amerikaanse cinema ondersteunt en promoot.
